राज दरबार…..

साद घालतो रानवारा….. !

सुकलेले ते पिंपळ पान..

एकदा मागं वळून दिवस
बदलावे असे वाटत आहे,
आपले नियम थोडे आता
मोडावे असे वाटत आहे..

कधीच न पाहिलेला तो
निंबोणी च्या झाडामागे लपलेल्या
चंद्राला जरा जवळून पहावे असे
मनात आज सारखं येत आहे,

या सिमेंटच्या गुहेतून थोडं
बाहेर डोकवावं असे वाट आहे..
स्मृतीभंश होतो कसा हे जरा
मी शोधावे म्हणत आहे..

एक नवी सूरवात करावी
नववर्षाची असे वाटत आहे…
मी संकल्प रोज करतो
आता ते पाळावे असे वाटत आहे

उगाच का मी तडफडावं
जुन्या आठवणीत जगावे
आठवणीतल्या गावाला थोडे
आता विसरावे असे वाटत आहे.

वहीतील ती कोमजलेली फुले
नावाच्या रेघोट्या व ते शब्द खेळ
सुकलेले ते पिंपळ पान…जाळी झालेले
आता टाकून द्यावे असे वाटत आहे

जगण्याची रित समजता जमजता
वेडा मी, आता खूप थकलो आहे
आठवणीचे ओझे खूप झाले..
आता निवांत व्हावे असे वाटत आहे..

Advertisements

4 responses to “सुकलेले ते पिंपळ पान..

  1. Mohini डिसेंबर 27, 2010 येथे 2:12 pm

    So thouching! really loved it……really from the heart……i feel my emotions reflected in the poem. BTW blog is so beautiful…calm for eyes too.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: