राज दरबार…..

साद घालतो रानवारा….. !

एक बाहूली हरवलेली….

हरवलेली बाहुली.. कधीतरी असेच…
अवचित सापडलेली.. थोडीशी वेंधळी…
थोडी स्वतःमध्येच, हरवलेली अशी
स्वप्नात जगायची, म्हणायची वास्तव
हेच आहे ते जे ,मिळत नाही ते
थोडी विचित्र होती, पण माझी होती
मनातलं मनातच, ठेवायची गुपचूप
हळूच डोळे पुसायची, बोलता बोलता मध्येच
हरवायची स्वतःला, भविष्याची स्वप्ने
जागतेपणी पहायची, गोड हसायची
की हसताना, गोड दिसायची
हे माहीत नाही,पण आवडायची
शब्दांत खेळायची, पण गोड बोलायची
हवी हवी असे, नेहमी वाटायची
काहीच क्षण, साथ होती
पण जन्मजन्मांतरीचे, नाते होते
पण ते काहीच क्षणाचे होते… तिच्यासाठी
शब्द, कविता मध्ये रमायची,
आता शब्दांना, वास्तवाचा अर्थ नाही कळत
त्याला ती काय करू शकते.. थोडी वेडी होती
वर्ष संपले आता, भेटण्याला…
पण कधीतरी मध्येच…. कुठेतरी
बिनसले काहीतरी, अचानकच
पुन्हा हरवली, ती बाहुली !
आता शोधावे, असे देखील वाटत
नाही आहे… या वर्षाला आता
अलविदा म्हणावे ,असे वाटत आहे..
जाता जाता, हळूच मागे वळून
तीच्या नजरेतून ती ला पहावे असे
वाटत आहे… पण आता नको,
जुन्या जख्मा अजून भरल्या नाहीत…
नव्या जखमा का तयार कराव्या
सरले वर्ष, सरले दिवस…सरल्या नजरा
विसरल्या आठवणी, आता विसरले दूखः,
बदलले जग, ती चे व माझे..
शब्द देखील केव्हाच हरवले..
राहू दे, सगळे मागेच आता…
भुतकाळ थोडा जमा करावा
जमेल तसे थोडे थोडे
सुखाला जवळ करावे
नववर्षाचे स्वागत जरा
झोकात करावे म्हणत आहे.

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: