राज दरबार…..

साद घालतो रानवारा….. !

स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा

पुस्तक: स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा
लेखक: नचिकेत गद्रे
प्रकाशक: सुकृत प्रकाशन

कधी कधी समोरच्या कपाट उभी असलेली पुस्तकाकडे मी नजरेला नजर देऊन पाहूच शकत नाही, साल्ला! वेळ कमी पडतो आहे की आळशी झालो आहे ? खूप दिवस झाले एक पुर्ण पुस्तक वाचून काढले नाही आहे याची खंत गेली दोन-चार दिवस सारखी सारखी जाणवत होती. म्हणून इकडे तिकडे चाळताना, काय वाचावे हे शोधताना अचानक नचिकेतचे “स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा” हे पुस्तक हाती पडले.

लेखक आपल्या ओळखीचा असला तर दोन पैकी एक गोष्ट होते… आधी दोन गोष्टी कुठल्या तर आपल्या ओळखीचा लेखक, मित्र त्याचे पुस्तक म्हणून झपाट्याने आपण ते वाचून काढतो अथवा फक्त आणि फक्त निवांत वेळ देता येईल तेव्हाच वाचू म्हणून मस्ट रिडचा टॅग लावून बाजूला ठेऊन देतो.. निवांत वेळ मिळण्याची आशा करत.. नचिकेतच्या पुस्तकाबद्दल असेच झाले.. टँग लावला! नचिकेतला भेटलो आहे, एकदा-दोनदा… फोनवर नेहमीच बोलणे. त्याच्या ब्लॉग माझ्या आवडत्या ब्लॉग लिस्टमध्ये आहेच. शक्यतो हीच कारणे असावीत की पुस्तक असेच समोर “मस्ट रीड”चे टॅगचे ओझे संभाळत कपाटात उभे होते!

काल अचानक शोधत असलेला निवांतपणा एकदाचा हाती लागला व “स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा” वाचायला हाती घेतले. एकून ११२ पानाचं पुस्तक!
“प.पू. गूगलबाबा या माझ्या गुरूंच्या चरणी अर्पण” ही अर्पण पत्रिका पाहिली व हलकेच हसू ओठांवर पसरले.. म्हणालो नेट अ‍ॅडिक्टेड आहे साला हा तर.. !

एकून ३१ लेख आहेत. शाळेतील गमती जमती पासून आसपासच्या जगावर भाष्य करणारे लेखन असो की स्वतःच स्वतःचे चिमटे काढणारे लेख असो. एकून पुस्तक फक्कड जमले आहे. अनेक कोपरखळ्या व चिमटे काढत “ज्ञान” देणारं पुस्तक. “ज्ञान” म्हणजे ते पुस्तकी ज्ञान नाही, सरळ साध्या जगण्यात आनंद मिळवण्याचे “ज्ञान”. प्रत्येक लेख वेगळा असल्याने माझ्यासारख्या पुस्तक कोठून ही खायला सुरवात करणार्‍या लोकांसाठी एकदम सुयोग्य असे आहे. नचिकेतची लेखन शैली म्हणजे वाचकासमोर शब्दाने दृष्य निर्माण करणारी शैली.

“स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा” हे नाव नेमकं काय विचित्र नाव आहे, असाच प्रश्न माझ्या समोर उभा राहिला होता पण इनमीन २५ ओळीत संपणारा हा लेख. एक आज्जी आजोबा, आपल्या नातवाला पाहण्यासाठी म्हणून सायबर कॅफेत बसले असताना त्यांची होणारी घालमेल व स्क्रीन विन्डोचा स्क्रिन सेव्हर आल्यावर आज्जीची नातू न दिसल्यामुळे होणारी केविलवाणी अवस्था वाचून मन अस्वस्थ होतं.

आठ नंबरच्या पानावर असलेला “जिन्यातला उभा बाबा..” अवाढव्य देहामध्ये तीन-चार वर्षाचं चिमुरडं पोरं ही आहे हे दाखवून, मुलाला पहिल्यांदा शाळेत सोडताना बाबाच्या मनातील विचार अलगदपणे उलगडून दाखवतो. आणि “खरं तर आजकाल” दोन पिढ्यातील नेहमीचेच अंतर खुसखुशीत शैलीमध्ये आपल्या समोर येतं व आपण अशी वाक्य उच्चारणारी माणसं अवतीभोवती पाहत असल्यामुळे ती नजरे समोर येऊन आपण खळखळून हसून जातो. “घट्ट नळ…” अनेकांच्या रोजच्या सवयीवर भाष्य करणारा लेख, या लेखात भेटणारी अनेक नमुने आपल्या आसपास फिरतच असतात त्यामुळे हसून हसून मुरकुंडी वळते हे नक्की….

जगण्याचं तत्त्वज्ञान एवढं अवघड नसतं जेवढं अवघड आपण ते करून ठेवतो. खूप सरळ व सोपं तत्त्वज्ञान आहे जगण्याचे. फक्त डोळे उघडे ठेऊन पाहिले तर अनेक गुरू दिसतील जे आपल्याला हे तत्त्वज्ञान शिकवत असतील. जगण्यातला आनंद मिळवण्यासाठी फक्त नजर उघडी ठेवावी लागते हे नचिकेतचे “स्क्रीन काळा मोठ्ठा गोळा” पुस्तक नक्कीच शिकवून जातं.

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: