राज दरबार…..

साद घालतो रानवारा….. !

Category Archives: movie

पोस्टमेन इन द माउंटन (Postmen in the mountain)

चित्रपट चित्र

वर्ष :

२००२

गीतकार / संगीतकार :

दिग्दर्शक:

Jianqi Huo

कथाकार / लेखक:

Wu Si

कलाकार:

Hao Chen, Ye Liu, Rujun Ten

परिक्षण :

postmen in the mountains

मी, आई व वडील. कुटुंब व परस्परांचा सहभाग! थोडीफार या चक्रातील कथा असलेला हा चित्रपट. पण त्या ही पेक्षा खूप वेगळा असलेला. कल्पकतेने निसर्गाचा केलेला सुंदर वापर, पात्रांचा सहज व अकृत्रिम वावर हे या चित्रपटाचे शक्तिस्थान आहे व अनेक छोटी मोठी प्रतीके या चित्रपटामध्ये आहेत, ज्याचा कल्पकतेने वापर केला गेला आहे. प्रेमात पडावा असा हा चित्रपट. हिंदी-मराठी चित्रपटामध्ये मुलगा, आई व वडील या व्यक्तीरेखावर आधारित अनेक चित्रपट येऊन गेले. त्यात प्रत्येक वेळी आई-वडिलांचे कष्ट, त्याग व मुलाच्या चुकीच्या किंवा स्वभाव वैगुणांचा प्रचंड वापर असलेल्या कथा याचाच मारा अधिक असायचा. (उदा. अवतार, एकटी इत्यादी) अश्या प्रकारचे चित्रपट पाहून या विषयावर चांगले काही असू शकते असा विश्वास नव्हता. पण मीम सदस्य श्री रमताराम यांनी या चित्रपटाबद्दल सांगितल्यावर हा पाहणे गरजेचे आहे असे वाटू लागले होते. चित्रपट आपल्याला न समजणाऱ्या भाषेत असून देखील तो पहायचा नक्की केला तो सबटायटल्स च्या भरवशावर. कोणताही चित्रपट पाहताना काय पहावे, कसा व कधी पहावे या बद्दल रमताराम, अशोक पाटील व निवांत पोपट सारख्या दिग्गज मंडळींनी अनेकवेळा लेखनातून, प्रत्यक्ष भेटीतून अनेक मुद्दे मांडले होते त्याचा वापर या एक सुरेख चित्रपट पाहताना झाला.

हा चित्रपट काय आहे या पेक्षा हा चित्रपट कसा आहे हे मला लिहायला खूप आवडेल. चित्रपटाच्या नावामध्ये मध्यवर्ती पात्राची आपल्याला कल्पना येते, की एका पोस्टमन च्या जीवनावर हा चित्रपट असावा व ने काही अंशी खरं ही आहे. पण चित्रपट पाहून झाल्यावर जाणवलं की या चित्रपटात पोस्टमन च्या जागी दुसरे कुठलेही काम करणारे पात्र असले तरी चित्रपटातील आशय तेथे लागू झाला असता. पण दिग्दर्शकाने कल्पतेने पोस्टमनचेच पात्र निवडले आहे, ज्यामुळे चित्रपट आपल्या पर्यंत पुर्ण ताकदीने पोहचतो. चित्रपटामध्ये मध्यवर्ती पात्रांना नावे नाही आहेत. त्यांचा ते आपापसात उल्लेख आई, वडील व मुलगा असेच करतात हा एक मुद्दा हा या चित्रपटाला इतरांपासून थोडे वेगळे करतो. चित्रपट जवळ जवळ स्थिर कॅमेराने चित्रित केला असल्यामुळे नेहमी इतर चित्रपट पाहताना जाणवणारा पात्रांचा वेग येथे जाणवत नाही पण त्याची भरपाई दिग्दर्शकाने संवादातून व नातेसंबंधातील छोट्या छोट्या गोष्टी अधोरेखित करत केली आहे. त्यामुळे हा चित्रपट संथ वाटत नाही. एखाद्याला हा संथ वाटू शकतो, त्यावेळी तो संथ का आहे हे कथेसोबत जोडून पाहिले तर योग्य अर्थ सापडेल, ज्याचा उल्लेख मी पुढे करणार आहे. या चित्रपटातील पात्रे आपल्याला अनोळखी आहेत. त्यांचे त्यांच्या देशात असलेले ग्लॅमर, अभिनयातील वैभव आपल्याला माहिती नाही पण निवडलेले प्रत्येक पात्र अभिनयाने सशक्त आहे याची जाणीव आपल्याला होत राहते.

हा चित्रपट आपल्याला सांगण्याची जबाबदारी कथेमध्ये मुलाकडे आहे, त्यामुळे मुलाच्या नजरेतून हा चित्रपट पहावा लागतो. एक मुलगा, ज्याचे वडील पोस्टमन आहेत व त्यांना पर्वत रांगेतील गावामध्ये पत्रे वाटण्याची जबाबदारी आहे व वर्षानूवर्षे ते आपली जबाबदारी अत्यंत मनापासून करत आले आहेत पण वय व गुढगे दुःखीमुळे त्यांना नोकरी सोडावी लागते व त्यांच्या जागी त्यांच्या तरुण मुलाची नियुक्ती त्यांनी केलेल्या उत्तम कामगिरीचे बक्षीस म्हणून झालेली असते. मुलाच्या नोकरीचा पहिला दिवस म्हणजेच चित्रपटाची सुरुवात आहे. चित्रपटामध्ये आई, वडील व मुलगा यांच्या सोबत अजून एक महत्त्वाचे पात्र आहे ज्याची जाणीव आपल्याला चित्रपट सुरू झाल्यावर होत नाही पण शेवटी शेवटी झालेला बदल पाहिल्यावर होते, ते पात्र म्हणजे पोस्टमनने पाळलेले कुत्रे. कुत्र्याला वडिलांच्या सोबत प्रवास करण्याची सवय अनेक वर्षापासून असल्यामुळे त्याला त्यांचा लळा लागलेला असतो, तो मुलाबरोबर प्रवासाला जाण्यास तयार होत नाही म्हणून शेवटी वडील त्याला सोबत म्हणून जाण्यास निघतात जेणे करून मुलाला रस्ता देखील दाखवता येईल व कुत्र्याला त्याची सवय देखील होईल. येथून सुरू होतो जुन्या पिढीचा नवीन पिढी सोबत संवाद. चित्रपटाच्या सुरवातीला आपल्याला लक्षात येतं की मुलगा व आई हे नाते, मुलगा व वडील या नात्यापेक्षा घट आहे.याचे कारण ही सुरवातीच्या संवादातून आपल्याला जाणवतं. वडीलांना पर्वतरांगेवरील गावांच्या मध्ये पायी चालत जाऊन पत्रे पोहोचवण्याचे काम असल्यामुळे ते घरातून बाहेर पडले की महिनोंमहिने बाहेरच असतात व परत घरी आल्यावर त्यांच्यासाठी नवीन पत्रे वाटण्याचे काम तयार असे. त्यामुळे घरातील व्यक्तींना हवा तो वेळ कधी त्यांना देता आलेला नसतो. आपण नसताना घरी काय काय अडचणी आल्या, मुलाने, बायकोने कसे दिवस काढले या बाबत तो खूपच अभिन्न असतो. अश्या परिस्थिती नोकरी सोडल्यावर पहिल्यांदा ते आपल्या मुला सोबत प्रवास करणार असतात. त्या दोघांच्या संवादातून ही कथा पुढे सरकत जाते. सुरवातीला रुक्ष वाटणारे वडील, थोडा उद्धट वाटणारा मुलगा व त्यांच्यात असलेली संवादाची कमतरता दाखवण्यासाठी दिग्दर्शकाने एका पुलाचा निवड केली आहे. Postmen in the mountains .तरा-तरा मुलगा पुढे चालत आहे व त्याच्या मागून वडील, कुत्रा कधी पुढे तर कधी मागे. या निःशब्द प्रवासाची कोंडी फुटते ती एका चढावर मुलगा पुढे जात असतो, पाठीवर असलेले वजन, चढ यामुळे थोडा संथ झाल्या सारखा वाटतो व वडील कुत्र्याला उद्देशून म्हणतात अरे, जरा हळू. हा तरुण पहिल्यांदाच येतो आहे. मुलगा तेथेच प्रतिउत्तर देतो की काळजी करू नका. माझे मी पाहून घेईन. छोट्या छोट्या वाक्यातून दोन व्यक्ती मध्ये असलेल्या संवादाची कमतरता स्पष्ट करण्यात दिग्दर्शक यशस्वी होत जातो व आपण या चित्रपटात गुंतु लागतो. सुरवातीला मी लिहले आहे की हा चित्रपट संथ वाटू शकतो, हा संथ वाटतो कारण जर पर्वतरांगेच्या लोकांचे जीवन हे एक प्रकारे स्थिर असते व माझ्या नजरेत दिसलेला दुसरा मुद्दा म्हणजे त्या वडिलांची नोकरी संपलेली आहे, चालणे, प्रवास त्यांच्यासाठी का होईना थांबलेला आहे व त्यांच्या नजरेतून पाहताना हा संथपणा त्याना जाणवतं आहे व तोच त्यांच्या सोबत आपल्याला देखील जाणवतो आहे.

जसा जसा प्रवास पुढे चालत राहतो, त्यांचा संवाद खुलू लागतो, तसं तसे मुलाला वडीलांच्याबद्दल व वडीलांना मुलाबद्दल अनेक गोष्टी नव्याने कळू लागतात. वडलांनी फक्त पत्रे वाटली नसून, त्यांनी अनेक माणसे विविध गावात जोडून ठेवलेली आहेत, लोकांचा विश्वास संपादित केला आहे व त्यांना एक वेगळाच मान या छोट्या छोट्या गावात आहे हे मुलाला कळतं जाते तर आपल्या मागे मुलाने व त्याच्या आईने कसे दिवस काढले हे त्यांना कळत जाते. छोट्या छोट्या गोष्टीतून अनेक बाबी समोर येत जातात व चित्रपट पुढे सरकत राहतो.

postmen

 

क्रमशः

(Mimarathi.net)

Advertisements

मी रोबोट पाहिला………….

थांबा थांबा, का पाहिला म्हणून शिव्या देण्याआधी.

१. फुकट पाहिला wink

२. काल बीबीसीवर रोबोटला ५ तारे दिलेले पाहिले व रिपोर्टर बाईंनी पहाच असा शेरा दिला होता म्हणून…

दिल थाम के बैठीए !!!!
आ रहा है रोबोट

**************

रोबोट – आय-रोबोट – टर्मिनेटर – मॅट्रिक्स ह्यांची भेसळ व Bicentennial Man चा गाभा घेऊन तयार केलेला हा चित्रपट !
विचार करा एवड्या हिट – सुपर डुप्पर हिट चित्रपटातील स्टंट, भावनात्मक दृष्ये व इफेक्क्ट वापरल्यावर चित्रपटाचे काय होणार ?
कचरा. हो निव्वळ कचरा आहे हा चित्रपट.
रोबोट काही ही करु शकतो हे दाखवण्याचा अट्टाहास म्हणजेच हा “रोबोट” चित्रपट.
रजनीकांत थोडा सुसह्य आहे ह्या चित्रपटात हे नशीब व त्या अ‍ॅशच्या जागी पुर्ण चित्रपटात तीची बाहुली जरी ठेवली असती तरी चालले असते, डोळ्यात कायम तेच अडाणि असल्या सारखे भाव व अत्यंत हाणामारीच्या प्रसंगात देखील ढिम्म ते ढिम्मच… !!!

रजनीकांत एक रोबोटिक सायन्स मधला मोठा शास्त्रज्ञ आहे व तो रोबोट एक रोबोट तयार करण्यासाठी गेली दहा वर्ष झटत असतो… पुर्ण लॅब मध्ये एक रजनीकांत व दोन सपोर्टिंग स्टाफ ! बस्स ! एवढेच जण मिळून रोबोट तयार करतात, थोडे फार रजनीला कमी काम असावे असे वाटल्यांने रोबोट पण रजनीकांत सारखाच दाखवला आहे wink

असो,

रोबोट तयार होतो पण त्या नंतर, त्याला बेसिक काही माहित नसते सामान्य समाजाचे नियम इत्यादी. ह्यामुळे तो काही थोडेफार गोंधळ घालतो , पण ते चालून जाते. हा रोबोट खरं तर सैन्यासाठी तयार केलेला असतो पण तो सैन्याकडे घेऊन जाण्याआधीच त्याला समाजामध्ये टेस्टिंगसाठी सोडतात Laughing out loud मायला ! एखादा प्रयोग सरळ सरळ पब्लिकवरच करायची आयडिया चांगली आहे wink .

असो,

तर तो अ‍ॅशला गुंडाच्या तावडीतून सोडवतो, लोकल ट्रेन वर जी-फोर्स नियमाच्या विरुध्द आडवा पळतो, वाटेल तश्या उड्या मारतो, महा-आगीतून लोकांना वाचवतो !!!! च्यामायला जगाला आग लागलेली असते व एक युवती त्यावेळी बाथ टब मध्ये अंघोळ करत बसलेली असते, रोबोट जाऊन तिला वाचवून आणतो तर ती आत्महत्या करते का तर म्हणे तिला नग्न अवस्थेत उचलून घेऊन आला म्हणून व मिडिया व तिचे घरवाले तीचा जीव वाचलेला आहे हे महत्वाचे नाहीतर ती नग्न आहे हे दाखवण्यासाठी/ सांगण्यासाठी धडपड करत असतात, म्हणून ती आत्महत्या करते Laughing out loud .

पण हे देखील माफ केलं ! पण एक गोष्ट पचनी पडत नाही स्वतःला रिचार्ज करण्यासाठी त्याला कुठलाही म्हणजे अगदी लोकल ट्रेनला असलेला पॉवर सप्लाय असो व गाडीची बॅटरी असो काही चालते, एसी, डीसी, हाय व्होल्टेज, लो व्होल्टेज ह्याचा काहीच परिणाम त्याच्या सर्किटवर होत नाही Laughing out loud हे बी माफ केलं !!!!

जो मानव रजनीकांत असतो तो त्याला सैन्यासमोर उभा करतो डेमोसाठी, पण आपला डॅनी जो त्या टीममध्ये असतो तो रोबोला भावना नाहित म्हणून रिजेक्ट करतो Sad लगेच रजनी ( आपला मानव रजनी) रोबोटला काही मिनिटामध्येच काही प्रयोग न करता भावना इत्यादी समजावून देणेसाठी हात चोळत त्या रोबोटच्या मागे लागतो. त्याच वेळी वीज ( आकाशातील बरं का ) त्या रोबोट च्या अंगावर पडते, व त्याला काहीच होत नाही फक्त त्यांचे वरील रबराचे आवरण जळते पण त्याच्यात आपोआप काही सॉफ्टवेअर इत्यादी न अपग्रेड करता मानवासारख्या भावना निर्माण होतात Laughing out loud .

असो,

जो मानव रजनी आहे त्यांची प्रियसी बच्चनची अ‍ॅश !
रोबो रजनी देखील त्या अ‍ॅशवरच प्रेम करु लागतो मग लफडा चालू होतो.
त्याला म्हणजे रोबोटला देखील अ‍ॅशच हवी असते wink
त्याच वेळी मानव रजनी, परत एकदा रोबोटचा डेमो सैन्यासमोर करुन दाखवणार असतो, हा रोबोट तेथे सैन्य अधिकारांच्या समोर प्रेमावर लेक्चर देऊन येतो Big smile

मग काय , पुन्हा रिजेक्ट ! मग मानव रजनी भडकतो व रोबोटचे तुकडे तुकडे करुन टाकतो Sad

बरं तुकड्यांची विलेवाट लावण्याची काही पध्दतच नाही, सरळ उचलून कचरा डेपो मध्ये जगातील सर्वात अ‍ॅडवान्स असा रोबोट टाकलेला असतो, ज्याच्या मागे जगभरातील आतंकवादी त्यांना हुमन बॉम्ब तयार करण्यासाठी हवा असतो तो ! कप्पाळ माझे !!!!

असो,

डॅनी हा देखील रोबो शास्त्रज्ञ असतो पण त्याचा रोबो चालू पण शकत नसतो व तो मानव रजनीचा गुरु असतो wink
पण डॅनी साईड बिझनेस म्हणून आतंकवाद्यांना रोबोट पुरवण्याचे काम देखील करत असतो त्याला रजनीच्या रोबोट मधील कोड / प्रोग्रम हवा असतो मम्हणून तो त्या रोबोटला कचरा डेपोतून आपल्या लॅबमध्ये घेऊन येतो व त्याला पुन्हा तयार करतो, च्यामायला ज्या माणासाचा रोबो सरळ चालू शकत नाही तो माणूस तुटलेला रोबो पुन्हा तयार करतो व हे कमी म्हणून वाईट / हिंसेसारखी अवगुण तो त्याच्यात भरतो, म्हणजे मानव रजनीला मानवासारखे गुण ( भावना) भरण्यासाठी आकाशातील विजेचा व योगायोगाचा सहारा घ्यावा लागतो पण हा मात्र लगेच एक चिप लावतो व लगेच रोबोट हिंसक होतो.., धडाधडा पोलिसांना चने-फुटाणे खावे तसे मारत अ‍ॅशला पळवून घेऊन येतो !
काही मिनिटामध्येच कुठली ही साधन सामुग्री न वापरता आपल्या सारखे हजारो रोबोट तयार करतो व त्यांची फौज तयार करुन त्यांना आपला गुलाम म्हणून पदरी ठेवतो, राहला जागा हवी म्हणून सरळ सैन्य मुख्यालय ताब्यात घेतो. सेक्स करता यावे म्हणून आपल्यामध्ये हवे ते बदल करुन घेतो Crazy .
लै मज्जा !

असो….
पण त्याला(रोबोटला) फसवून आपला मानव रजनी त्यांचा सारखा वेश करुन त्यांच्या टिममध्ये घुसतो wink त्याला कोणीच ओळखत नाही… मग अ‍ॅशला भेटतो व तिला त्याच्या चुंगल मधून वाचवण्याचा प्रयत्न सुरु करतो. रोबोटला शंका येते ( कुठली ते विचारु नका ) मग तो सगळ्या रोबोट मधून त्याला शोधतो…. पण त्याला मारायच्या आधीच सैन्य त्यांच्यावर ( रोबोच्यावर) हल्ला करतं ! मग मानव रजनी अ‍ॅशला घेऊन बाहेर येतो व एका टिनपाट व्हॅनमध्ये बसून तो जगातील सर्वात अडव्हांन्स रोबोटमध्ये व्हायरस / कोड ब्रेक करण्याचा प्रयत्न चालू करतो…

तो पर्यंत रोबोट आपले वेगवेगळे कारनामे दाखवू लागतो मग तुम्हाला अचानक भास होऊ लागतात की तुम्ही मॅट्रिक्स पाहत आहात, तुम्ही टर्मिनेटर पाहत आहात की तुम्ही आय रोबोट पाहत आहात Laughing out loud.

पुन्हा असो,

वेगवेगळे अचाट प्रयोग दाखवून, दोन्ही हातानी शेकडो एके-४७ चालवून, अनेक गाड्यांचा विध्वस करत, शेकडो पोलिसांना मारत हा रोबोट आपले कारनामे दाखवत राहतो.. शेवटी कसा बसा एकटा महामानव रजनी रोबोटवर कंन्ट्रोल करण्यात यशस्वी होतो, हे राम !

मग चित्रपट संपतो ( थोडेफार लफडे आहे पण ते सांगायची ताकत नाही राहिली हो माझ्यात…… pray )